жұңғар


жұңғар
зат. көне. Шыңғыс хан заманындағы билеушінің сол қолы болып табылатын лауазым иесі. Игі жақсылар қақ айрыла сөгіліп, бірі сол қол – ж ұ ң ғ а р ғ а, бірі оң қол – барұңғарға, атақ-дәреже, абырой-мәртебесіне орай, әрқайсысы өздеріне тиесілі орындарына отыра бастады (М. Мағауин, Аласапыран, 50).

Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі – Алматы: Мемлекеттік тілді дамыту институты. . 2014.